Stado Trajanje: 100′; Scenario: Nebojša Romčević; Režija: Nikola Kojo; Uloge: Nikola Kojo, Zoran Cvijanović, Vesna Trivalić, Nataša Ninković, Nikola Đuričko, Srđan Timarov, Petar Strugar, Goran Radaković; Producenti: Nikola Kojo, Biljana Prvanović; Direktor fotografije: Dušan Joksimović; Kostimograf: Sanja Džeba; Scenograf: Dukan Radenković; Maska: Tanja Lipanović

Činjenica da je film Stado kao rediteljski prvenac Nikole Koja proglašen za najgledaniji srpski film u 2016. godini, sasvim opravdava jednu od njegovih replika iz ovog filma u kojoj za sebe kaže da je Bog. Satirična komedija koja otvara oči o stanju u kom se danas većina glumaca nalazi, šta se zaista dešava iza kamera i u kakvom sistemu vrednosti živimo rastužuje još na samom početku kada se pojave reči „Posvećeno Miloradu Mandiću Mandi“.

U želji za velikim projektom, ostvarenjem nad ostvarenjima i ulogom iz sna četvoro poznatih glumaca i entuzijazista spremni su da ponude i ono što nemaju. Prolazeći kroz niz neprijatnih situacija dovode u pitanje svoju egzistenciju jer zaslepljeni ljubavlju prema svojoj profesiji ne vide i ne slute da će postati stado ovaca nekih „odozgo“. Najtužnija stvar u vezi sa ovim filmom je ta što je istinit a najbolje ga opisuje scena u kojoj Vesna Trivalić plače smejući se u isto vreme. Tragikomična situacija u kojoj se nalaze glavni likovi oslikava realnost današnjeg društva jer se gledajući film stvara osećaj da tu nema glume što mogu samo odlični glumci jer se svi slažu u tome da je najteže
odglumiti ono što se živi i doživi. Šamar realnosti svima koji zatvaraju oči pred istinom ali ipak i nada za sve one čiji je životni poziv gluma jer kada ima strasti i ljubavi prema poslu do cilja se nađe put ali tek nakon par pogrešnih skretanja.